Kupała to najważniejsze święto obchodzone przez naszych słowiańskich przodków, która ma bardzo szerokie podłoże. Śpiewy, dobra zabawa przy ognisku i liczne zwyczaje, były sposobem na poznanie swojej przyszłości i napełnienie życia szczęściem i miłością.
Noc kupały – co to jest ?
Noc Kupały to święto obchodzone głównie przez pogańskich Słowian w czesie wystąpienia przesilenia letniego. Podczas obrzędów rozpalano ognisko i oddawano hołd żywiołom, poprzez sprawowanie licznych obrzędów. Dodatkowo, czynności wykonywane podczas sobótki miały pomóc w znalezieniu miłości, szczęścia oraz zapewnić urodzaj plonów. W zależności od regionu, święto kupały określano również jako sobótka, kupalnocka czy palinocka.
Kupała mocno weszła w tradycje Słowian i nawet pomimo szerzenia się chrześcijaństwa, rytuały były dalej praktykowane. Nie mogący sobie z tym poradzić kościół katolicki, z czasem wdrożył święto palinocki w chrześcijańskie tradycje. W ten sposób zaczęto obchodzić Wigilię św. Jana, której potoczna nazwa to noc świętojańska.
Obrzędy podczas nocy kupały
Podczas uroczystości miało miejsce czczenie licznych zjawisk i wykonywanie rytuałów. Ich dokładny przebieg i intencje nie są dokładnie poznane, jednak poniżej przeczytasz najbardziej prawdopodobne wersje.
Żywioły wody i ognia
Ogień był podstawowym elementem towarzyszącym corocznej uroczystości. Zawsze musiał być rozpalony w specjalnie rytualny sposób, aby później działał we właściwiej sprawie. W ogniu spalano różnego rodzaju zioła i ofiary w postaci zwierząt, dlatego w całej okolicy unosił się specyficzny, roślinny zapach.
Przez całą kupalnockę dookoła ogniska odbywały się rytualne tańce, którym towarzyszyły skoki ponad płomieniami. Wszystkie te czynności miały zapewnić uczestnikom szczęście, ochronę przed chorobami oraz płodność i urodzaj.
Woda również była nieodzowną częścią kupały. Uroczystości zawsze lokalizowano w pobliżu rzek lub strumieni wodnych. Wierzono, że w czasie kupalnocki woda nabierała szczególnych właściwości i dopiero od tego momentu nadaje się do bezpiecznego pływania.
Woda miała symbolicznie oczyścić Słowian i zapewnić piękne i zdrowe ciało. Dodatkowo, kąpiel w noc świętojańską pomagała w znalezieniu miłości, która w niedługim czasie zaowocuje potomstwem. Z tych powodów przebywanie w wodzie zawsze stanowiło pewną część uroczystości. Było to istotne zwłaszcza dla młodych ludzi poszukujących swojej bliźniaczej duszy.
Warto wspomnieć, że do wody i ognia podchodzono z dużym respektem i wierzono, że lekceważenie ich potęgi może wprowadzić odwrotne do zamierzonych skutki.
Słońce i księżyc
W tradycjach słowiańskich od zawsze szczególną uwagę poświęcano słońcu i księżycowi. Według jednej słowiańskiej pieśni, w dalekiej przeszłości słońce tworzyło z księżycem parę. Była to jednak nieszczęśliwa miłość, która doprowadziła do konfliktu obu stron. Od tego czasu toczą nieustanną walką, a jej wynikiem jest występowanie nocy i dnia. Według legend, kiedy następowała noc kupały konflikt stawał się najbardziej zaogniony